...na motywach „Opowieści wigilijnej” Karola Dickensa...
Odkąd Scrooge stał się przyzwoitym człowiekiem, nie nawiedzały go nocne koszmary, zjawy i wszelkiego typu widma. Spał snem spokojnym, głębokim. Rankiem budził się rześki i wesoły. Podśpiewując, szedł do swego kantoru, kłaniając się wszystkim po drodze i rzucając grosz żebrakom. Jego długi nos zdawał się uśmiechać razem z ustami, a bruzdy na policzkach rytmicznie ruszały się wraz z uśmiechem. Oczy błyskały radością, wzruszeniem i litością nad losem pokrzywdzonych. Jedynie na włosach pozostała biel. Ale nie był już to szron zimnego, bezdusznego człowieka. Biały kolor włosów i brody przypominał wizerunek świętego Mikołaja, znany wszystkim ze świątecznych kart życzeniowych.
Prolog
1. 1968
Wstęp, którego mogło nie być, ale od czegoś zacząć trzeba.
Twierdza Wrocław
Migdałki ocalone
Meksykańska pałeczka
2. 1970
Pomroczność ciemna
3. 1974
Bierzmowanie
Wakacje
4. 1976
Wyjazd niekontrolowany
Kawa z Bogatyni
5. 1978
Partia
Zapis emerytalny
6. 1980
Rok urodzaju
Pociąg przyjaźni
Bez piwa w plecaku
7. 1980/1981
Z papierosem przy secie
W rytmie disco
8. 1981
Armia
Wojna
9. 1982
Świniobicie
10. 1989
Ostatnie takie wczasy
Epilog - 2019
Klechta dzisiejsza
(Wyróżnienie w VI Ogólnopolskim Konkursie Literackim im. Alfreda Borkowskiego w Ciechanowie w 2024 roku)
Tej historii na pewno nie znacie.... posłuchajcie...
(II miejsce w konkursie literackim „Esperanto łączy ludzi” w 2024, opowiadanie przetłumaczone na język esperanto i wydane w książce „Bjalistokaj kajeroj nr 14” ISBN 978-83-66137-89-9)
(wiersz „W poszukiwaniu dekalogu” wyróżniony w Ogólnopolskim Konkursie Poetyckim - Konkursie Poezji Sakralnej Edycja 2024 organizowanym przez Stowarzyszenie Przyjaciół Kultury w Urlach)